دوگر

💡 تپه دوگر مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان شیروان، بخش مرکز ی، دهستان سیوکانلو، ۵۰۰ متری شرق روستای زیرکوه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۱۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 کانگری گویشی است که در منطقه کانگرا در هیماچال پرادش هند بدان سخن‌می‌رانند. کانگری از شاخهٔ زبان‌های هندوآریایی است و با زبان دوگری بستگی‌دارد. پیشتری کانگری را گویشی از زبان پنجابی می‌دانستند، ولی پژوهش‌های بیشتر از دههٔ ۱۹۶۰ میلادی نشان‌داد که کانگری به زبان‌های پهاری نزدیک‌تراست.

💡 زبان دوگری (डोगरी یا ڈوگری) زبانی هندوآریایی است که در منطقهٔ جامو در جامو و کشمیر، هیماچال پرادش، شمال منطقه پنجاب و چند نقطهٔ دیگر در کشورهای هند و پاکستان گویشورانی دارد. دوگری زبان دوگراهاست، این زبان از شاخهٔ باختری زبان‌های پهاری دانسته‌می‌شود.

💡 دیگر بر اضافه در سال۱۸۴۶ میلادی کمپانی هند شرقی در ہند کشمیر را به عدد ۷۵ لاک روپیه نانک شاهی همه مضافات جامو کشمیر و لداخ را به گلاب سنگ دوگرہ که مذهب هندو بودہ را فروختند، پس از آن حکومت دوگران بر کشمیر استقرار شد۔ و از سال ١٨۴۶ تا ١٩۴۷ شمسی همه ریاست را غلام خویش می دانستند و بطرز ظلم و جنایت مالکیت مردم را در تحویل خویش گرفتند،و از مردم حتی از زنان و کوکان کار اجباری‌ می گرفتند۔