کلمهی «دومن» در فارسی به معنای طوفان یا تندباد است. این واژه از ریشه ترکی آمده و در برخی متون قدیمی به شکل «دومان» نیز ثبت شده است. «دومن» نشاندهنده وزش شدید باد و حرکت سریع هواست که باعث ایجاد آشفتگی میشود. این پدیده طبیعی میتواند اثرات قابل توجهی بر محیط، کشاورزی و زندگی انسانها داشته باشد. در متون ادبی و تاریخی، این کلمه گاهی برای توصیف سختیها و بلایای طبیعی به کار رفته است. در لغتنامهها و یادداشتهای مؤلفان قدیم، این کلمه با «طوفان» هممعنی آمده است.
این کلمه علاوه بر معنای اصلی «طوفان» در برخی متون فارسی قدیمی، به عنوان واحد اندازهگیری وزن یا حجم نیز به کار رفته است. در متون پزشکی یا خوراکیهای سنتی، از آن برای تعیین مقدار دارو، مواد غذایی یا نباتات استفاده میشده است. مثلاً در نسخهای قدیمی آمده است: «یک من شیرخشت، دومن ترنجبین، سه من آلوبخارا، چهار من گلاب». در این کاربرد، دومن مشخصکننده مقدار دقیق و استاندارد برای ترکیبات است.