ده کرد

واژه «ده‌کرد» در منابع جغرافیایی و تاریخی ایران به چند مکان مختلف اشاره دارد، اما شناخته‌شده‌ترین کاربرد آن مربوط به نام قدیم شهر شهرکرد است که امروزه مرکز استان چهارمحال و بختیاری به شمار می‌آید. این شهر تا پیش از سال ۱۳۱۴ خورشیدی با نام «ده‌کرد» شناخته می‌شد و سپس با تصویب فرهنگستان ایران نام آن به «شهرکرد» تغییر یافت. شهرکرد در دامنه‌های رشته‌کوه زاگرس و در ارتفاعی بیش از دو هزار متر از سطح دریا قرار گرفته و به دلیل ارتفاع زیاد، به عنوان مرتفع‌ترین مرکز استان در ایران شناخته می‌شود. این ویژگی جغرافیایی باعث شده است که آب‌وهوای آن نسبتاً سرد و کوهستانی باشد و شرایط طبیعی خاصی بر زندگی مردم آن حاکم باشد. علاوه بر این، شهرکرد به دلیل تولیدات صنایع دستی به‌ویژه نمد، به عنوان «شهر ملی نمد» نیز شناخته می‌شود. جمعیت این شهر بر اساس آمارهای رسمی در سال‌های اخیر حدود صدها هزار نفر گزارش شده است و نقش مهمی در ساختار اداری و اقتصادی منطقه دارد. با این حال، واژه «ده‌کرد» تنها به این شهر محدود نمی‌شود و در برخی مناطق دیگر ایران نیز نام روستاهایی با همین عنوان وجود دارد، از جمله در شهرستان بروجرد و شهرستان سمیرم. بنابراین «ده‌کرد» هم به نام تاریخی شهرکرد اشاره دارد و هم در برخی نقاط کشور به عنوان نام روستا به کار رفته است.