دعا کرده

دعاکرده. [ دُک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) که وی را دعا کرده باشند. که مورد دعای خیر دیگران واقع شده باشد:
دعا کردنش بین چه در پرده بود
همانا که شاهی دعاکرده بود.نظامی. || ( در معنی فاعلی ) دعاگفته. دیگری را دعاکرده:
با دست بلورین تو پنجه نتوان کرد
رفتیم دعاکرده و دشنام شنیده.سعدی.

که وی را دعا کرده باشند.

💡 ببین چه آفت جانی که هر که دید تو را نه از برای تو، از بهر خود دعا کرده است

💡 دعای خسرو جز دیدن جمال تو نیست به پیش دیده خود هر کجا دعا کرده

💡 از هر کرانه تیر دعا کرده‌‏ام روان باشد کز آن میانه یکی کارگر شود

💡 به ابروان تو زاهد چو چشم وا کرده را به گوشه محراب ها دعا کرده

💡 مادر دوران به ما شربت مهری نداد تا پدر از بهر ما خود چه دعا کرده بود؟

💡 که دعا کرده به جان تو که از حسن قبول هر کجا نام تو آید به میان بر تو دعاست