دست گشاده

دست گشاده. [ دَ گ ُ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) نعت مفعولی از دست گشادن. رجوع به دست گشادن در تمام معانی شود. || آماده اقدام. مهیا. مسلط.
- دست کسی را بر کسی یا چیزی گشاده کردن؛ تسلط دادن: خداوند دوش دست من بر قاسم گشاده کرد امروز این پیغام درست نیست که احمد آورد. ( تاریخ بیهقی ).
|| در حالت تسلیم:
بر در ایوان تست پای شکسته خرد
بر سر میدان تست دست گشاده هوا.خاقانی.|| جوانمرد و جواد. ( لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ):
زبانی سخنگوی و دستی گشاده.دقیقی ( از تاریخ بیهقی چ ادیب ص 392 ).چون وانمیکنی گرهی خود گره مباش
ابروگشاده باش چو دستت گشاده نیست.صائب.

نعت مفعولی از دست گشادن. یا آماده اقدام.

💡 ارباب جاه را، چو کرم نیست زینتی دست گشاده شمسه ایوان دولت است

💡 ارباب جود را کف گوهرفشان نماند دست گشاده‌ای به محیط دکان نماند

💡 تقصیر مکن در مدد خلق که باشد بال و پر توفیق، دل و دست گشاده

💡 در تنگنای بیضه پر و بال عاجزست در زیر آسمان دل و دست گشاده نیست

💡 گفتار ز کردار به معراج برآید از دست گشاده است پر و بال، دعا را