درم بار

درم بار. [ دِرَ ] ( نف مرکب ) درم بارنده. بارنده درم. درم ریز. || کنایه از بسیاربخشش و سخی:
در بزم درم باری و دینارفشانیست
در رزم مبارزشکر و شیرشکاریست.فرخی.- ابر درم بار؛ ابر که باران آن درم بود.
- || بسیار سخی؛ بسیار بخشنده:
میر همه میران، پسر خسرو ایران
بواحمدبِن ْ محمود آن ابر درم بار.فرخی.

درم بارنده بارنده درم درم ریز

💡 صد اشتر ز گنج و درم بار کرد چهل را همه بار دینار کرد

💡 شتر سی هزار از درم بار کرد دگر نیم ازین بار دینار کرد

💡 ازان صد شتر بار دینار کرد صد اشتر ز گنج درم بار کرد

💡 میر همه میران پسر خسرو ایران بواحمد بن محمود آن ابر درم بار

💡 صد اشتر همه بار دینار بود صد اشتر ز گنج درم بار بود