دانه فشان

دانه فشان. [ ن َ / ن ِ ف ِ ] ( نف مرکب ) دانه افشان. دانه پاش. دانه پراکن. که دانه افشاند. که دانه پراکند. که دانه پاشد. که دانه ریزد:
دانه فشان گشته بهر گوشه ای
رسته ز هر دانه او خوشه ای.نظامی.

دانه افشان

💡 حاصل دهد ز دانه فشانی زمین پاک بی ابر از صدف در و گوهر طمع مدار

💡 شکار نعمت دنیا نمی‌شود قانع بلی ز دانه فشانی کسی هما نگرفت

💡 به خاک، دانه فشانی کنم به این امید که ایزدم کند از احتیاج زاد آزاد

💡 گر چرخ ز انجم نشدی دانه فشان کی خرمن مهر و ماه حاصل کردی