خیر کرد

لغت نامه دهخدا

خیرکرد. [ خ َ/ خ ِ ک َ ] ( اِ مرکب ) کردار نیک. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ فارسی

کردار نیک

جمله سازی با خیر کرد

💡 مرا نیز در خاطر این سَیر کرد که چون دوستی نیت خیر کرد

💡 و گفته اند اگر اندر خواب خیر کردی در بهشت خواب بودی.

💡 گر خیر خیر کرد نخواهی ستم بر خویشتن حذر کن ازین بد کنش

💡 اکنون که تو روی باز کردی رو باز به خیر کرد حالم

💡 عاقبت کار او در دو جهان خیر کرد عاقبت کار او خیر بود لاجرم