واژه «خوشند» صورت کوتاهشده و قدیمی واژه «خوشنود» است و در زبان فارسی به معنای شاد، راضی، خرسند و دارای حالت رضایت و آرامش درونی به کار میرود. این واژه در متون کهن فارسی، بهویژه در شعر شاعران بزرگی مانند فردوسی و خاقانی، برای بیان حالت رضایت خاطر یا شادی قلبی انسان استفاده شده است. هنگامی که گفته میشود کسی خوشند است، منظور این است که او از وضعیت خود یا از نتیجه یک کار احساس رضایت و خشنودی دارد. این واژه بیشتر بار ادبی دارد و در زبان امروزی کمتر به صورت مستقل استفاده میشود، اما مفهوم آن همچنان در قالب «خوشنود» رایج است. در ادبیات فارسی، «خوشند» گاهی در برابر واژههایی مانند غمناک یا ناخشنود قرار میگیرد و تضاد معنایی میان شادی و اندوه را نشان میدهد. این واژه علاوه بر بیان شادی، میتواند نشاندهنده آرامش ذهنی و رضایت از شرایط زندگی نیز باشد. بنابراین «خوشند» به حالتی گفته میشود که فرد در آن احساس رضایت، شادی و آرامش درونی دارد و از وضعیت موجود خود خرسند و راضی است. در مجموع، این واژه یکی از صورتهای کهن و ادبی زبان فارسی برای بیان مفهوم خوشنودی و رضایت قلبی به شمار میآید.
خوشند
لغت نامه دهخدا
خوشند. [ خوَش ْ / خُش ْ ن ُ ] ( ص ) مخفف خوشنود. شاد:
پدر کز پسر هیچ ناخوشند است
بدان کان پسر تخم و بار بد است.فردوسی.گر بجان خرمی دواسبه در آی
ور بدل خوشندی خر اندرکش.خاقانی.
جمله سازی با خوشند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تو بنشین در دلی کاز غم بود پاک خوشند آری مرا دلهای غمناک
💡 آب روان و سبزه و جام شراب و رود گر چه خوشند خوشتر ازین هر چهار گل
💡 گرچه مردم همه در خواب خوشند زیرکی پر دل بیدار کجاست