خوش بیان

خوش بیان به معنای توانایی انتقال احساسات و مفاهیم به شیوه‌ای جذاب و تأثیرگذار است. این مهارت به فرد کمک می‌کند تا در ارتباطات اجتماعی و حرفه‌ای خود موفق‌تر عمل کند. در واقع، خوش بیانی شامل استفاده از واژگان مناسب، لحن مناسب و زبان بدن مؤثر است که همه این عوامل به ایجاد ارتباطی مؤثر و سازنده کمک می‌کنند. این قابلیت نه تنها بر روی کیفیت گفتار تأثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند به بهبود روابط اجتماعی و افزایش اعتماد به نفس فرد نیز منجر شود. افراد خوش بیان معمولاً توانایی بیشتری در جلب توجه مخاطب و انتقال پیام‌های خود دارند. به همین دلیل، پرورش این مهارت به ویژه در زمینه‌های حرفه‌ای و آموزشی از اهمیت بالایی برخوردار است و می‌تواند به شکل‌گیری تعاملات مثبت و سازنده کمک کند.

لغت نامه دهخدا

خوش بیان. [ خوَش ْ / خُش ْ ب َ ] ( ص مرکب ) خوش سخن. نکوسخن. نیکوگو. نیک کلام. نکوکلام. خوش زبان. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ فارسی

( صفت ) آنکه دارای بیانی خوش باشد شیرین سخن.

جملاتی از کلمه خوش بیان

طوطیان نغمه ساز خوش بیان وان کبوترهای قدسی آشیان
همچنان پند خلیل خوش بیان از برای زمره ی نمرودیان
گر ز عطار بشنوی تو سخن راه یابد به خوش بیانی باز