خلیل وار

لغت نامه دهخدا

خلیل وار.[ خ َ ] ( ق مرکب ) مانند خلیل. خلیل گونه:
کآنجا بدست واقعه بینی خلیل وار
درهم شکسته صورت بتهای آرزو.سعدی.

فرهنگ فارسی

خلیل گونه

جمله سازی با خلیل وار

💡 زان کعبه شد درت که اساسش خلیل وار بهر رواج دین پیمبر نهاده یی

💡 نمرود غم فکنده به نارم خلیل وار دیدم به یاد روی تو درگلستان شدم

💡 طبعم چو آتش تر و هر دم خلیل وار خوشبو گلی دگر دمد از آتش ترم

💡 خلیل وار نپیچم سر خود از کعبه مقیم کعبه شوم کعبه را ستون باشم

💡 کلیم وار کنی همچو رهگذر دریا خلیل وار کنی همچو بوستان آتش

💡 بشکن بتان آزر ازان رو خلیل وار کان روی تو نه روی گلستان آتش است