خلخی

خلخی. [خ َل ْ ل ُ ] ( ص نسبی ) مردم منسوب به خلخ:
خلخیان خواهی جماش چمش
گردسرین خواهی وبارک میان.رودکی.جدا کردازو خلخی صدهزار
جهان آزموده نبرده سوار.فردوسی.بگرد آمدش خلخی صدهزار
گزیده سواران خنجرگذار.فردوسی.دست ناکرده چند گونه کنیز
خلخی دارد و خطائی نیز.نظامی.

مردم منسوب به خلخ

💡 پیراسته چو طره ترکان خرگهی آراسته چو عارض خوبان خلخی

💡 پرکبرتر بایوان ازشاه خلخی مغرورتر بمیدان ازگرد زابلی

💡 ناز تو گر به جان بود بکشم گر تو از خلخی من از حبشم

💡 ای ترک خلخی بمه از مشک هله کن بر گونه چو لاله ز سنبل کلاله کن

💡 در جادویی معلم پیران بابلی در نیکوئی مقدم ترکان خلخی

💡 جدا کرد از خلخی سی هزار جهان آزموده نبرده سوار