خزیر

لغت نامه دهخدا

خزیر. [ خ َ ] ( اِ ) خاکستر سوزنده ای که در آن آتش باشد. || خاکستر سرگین و آتش. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ). || ( ع اِ ) قسمی از آش و آبگوشت. خزیره. ( ناظم الاطباء ). سبوس وا. سبوس با. ( یادداشت بخط مؤلف ).

فرهنگ فارسی

خاکستر سوزنده ای که در آن آتش باشد یا خاکستر سرگین و آتش.

جمله سازی با خزیر

💡 بنابراین بندر سالهای اولیه خود را در محیطی غیر سلطنتی گذراند و با مادر و عمه خود زندگی کرد و تا حدود هشت سالگی با پدرش ارتباطی نداشت. در این زمان، خانواده سلطنتی تسلیم شدند و از خزیران دعوت کردند که بندر را با خود بیاورد و با مادر بیوه شاهزاده سلطان، حسا بنت احمد السدیری، در قصر زندگی کند.خزیران در اکتبر ۲۰۱۹ در ریاض درگذشت.

💡 پدر و مادر بندر شاهزاده سلطان بن عبدالعزیز و کنیز اتیوپیایی او خزیران بودند. پدر و مادر بندر هر دو در زمان تولد او بسیار جوان بودند: مادرش خزیران فقط شانزده سال داشت و به عنوان خدمتکار در قصر مشغول به کار بود. خاندان سلطنتی پس از تولد بندر، مستمری ماهانه سخاوتمندانه ای به خزیران دادند، اما به او گفتند که فرزند را برده و با خانواده خود زندگی کند.

💡 پیش از این ای کاش می گشتیم اسیر تا فتادیم اندرین کاخ خزیر

💡 سبعات خزیر (چهار ریز) مربوط به دوره عیلامیان است که در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این اثر امروزه درون مرز عراق قرار گرفته‌است.