لغت نامه دهخدا
خرگه ماه.[ خ َ گ َ هَِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خرمن ماه. هاله. خرگاه ماه. رجوع به «هاله » و «خرگاه ماه » شود.
خرگه ماه.[ خ َ گ َ هَِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خرمن ماه. هاله. خرگاه ماه. رجوع به «هاله » و «خرگاه ماه » شود.
هاله خرمن ماه
💡 اگر چه سیم و زر آرد همی فراموش در از نشیب زمین تا فراز خرگه ماه
💡 از سر برج زحل تا بدر خرگه ماه هست خرگه و سراپرده ی خیل و حشمت
💡 چو بر مه زند نامه خرگاه را به هم برزنم خرگه ماه را
💡 دختری دید اندر آن خرگاه محمل از حسن وی چو خرگه ماه