لغت نامه دهخدا
خرمای تر. [ خ ُ ی ِ ت َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رُطَب. ( یادداشت بخط مؤلف ). نوعی خرماست.
خرمای تر. [ خ ُ ی ِ ت َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رُطَب. ( یادداشت بخط مؤلف ). نوعی خرماست.
نوعی خرماست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 رو که ز عکس لبت خوشهٔ پروین شده است خوشهٔ خرمای تر بر طبق آسمان
💡 دل بپرور بحر فیض نو به نو کز نخل خشک می خورد خرمای تر مریم که عیسی پرور است
💡 صفایی از رقیب کینه پرور مهر می جویی ز نخل خشک میداری طمع، خرمای تر خوردن
💡 گر ببخشی خود یکی خرمای تر بهتر از بعد تو صد مثقال زر
💡 درآمیخت با او چو شیر و شکر به روغن فرود برد خرمای تر
💡 لذت خرمای تر چگونه شناسد ناقه طبعی که خار خشک چریده