حی لایموت
«حی لایموت» عبارت عربی است که در فارسی به معنای «موجودی جاودان» یا «موجودی که نمی‌میرد» به کار می‌رود و به کسی یا چیزی اشاره دارد که پایان زندگی یا فناپذیری برایش متصور نیست. این اصطلاح بیشتر در متون فلسفی، عرفانی و ادبی استفاده شده و اغلب برای اشاره به خدا، موجودات الهی یا برخی موجودات خیالی که از مرگ مصون هستند، به کار می‌رود. «حی» به معنای زنده و «لایموت» به معنای بی‌مرگ و فناناپذیر است؛ ترکیب این دو واژه، مفهوم زندگی همیشگی و عدم فنا را منتقل می‌کند. در متون عرفانی و فلسفی، حی لایموت نمادی از جاودانگی، کمال مطلق و بی‌زمانی است و اغلب با صفات تعالی و قدرت مطلق همراه می‌شود. در متون دینی، حی لایموت به خداوند نسبت داده می‌شود و نشان‌دهنده صفت بقا و دوام مطلق است که محدودیت مرگ شامل آن نمی‌شود.
لغت نامه دهخدا
حی لایموت. [ح َی ْ ی ِ ی َ ] ( اِخ ) خدای لایزال. آنکه هرگز نمیرد.
جمله سازی با حی لایموت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بخت را دانی که یارد کرد حی لاینام اعتکاف سدهٔ درگاه حی لایموت
💡 ای خوش آن کو رفت در حصن سکوت بست دل در ذکر حی لایموت
💡 هر زمان، در ذکر حی لایموت شکر گویان کش میسر گشت قوت
💡 آن حی لایموت که در یکدم از دمی بخشد بصد چو عیسی مریم روان علیست
💡 دارای آسمان و زمین کردگار ماست آن حی لایموت که جاوید پادشاست
