حک و اصلاح

اصطلاح «حک و اصلاح» در فارسی به معنای حذف و تغییر یک یا چند کلمه در عبارت به‌منظور شیواتر و رساتر کردن متن است. این ترکیب اصطلاحی، از دو بخش «حک» به معنای حذف کردن و «اصلاح» به معنای تغییر و بهبود تشکیل شده است و در ادبیات و نگارش متون به کار می‌رود. هدف از حک و اصلاح، بهبود کیفیت بیان، روان‌تر کردن جمله و رساندن پیام به شکل واضح و مؤثرتر است. این عمل می‌تواند شامل حذف واژه‌های اضافی، تغییر ترتیب کلمات، یا اصلاح لغات و عبارات برای ایجاد هماهنگی بیشتر در متن باشد. در متون ادبی، دینی و علمی، حک و اصلاح نقش مهمی در خوانایی، شیوا بودن و تأثیرگذاری نوشته‌ها دارد. این اصطلاح همچنین در ویراستاری و تصحیح متون قدیمی برای یکسان‌سازی و ارتقای کیفیت نوشتار استفاده می‌شود.

لغت نامه دهخدا

حک و اصلاح. [ ح َک ْ ک ُ اِ ] ( ترکیب عطفی، اِمص مرکب ) حذف و تغییر کلمه یا کلماتی در عبارت که با آن حذف و تغییر، عبارت شیواتر و رساتر گردد.

فرهنگ فارسی

حذف و تغییر کلمه یا کلماتی در عبارت که با آن حذف و تغییر عبارت شیواتر و رساتر گردد

جمله سازی با حک و اصلاح

💡 رالز در تبیین این نظریه، روش خود را روشی مبتنی بر تعادل اندیشه‌ورزانه توصیف می‌کند، مفهومی که از آن پس در سایر حوزه‌های فلسفه نیز به کار رفته‌است. تعادل اندیشه‌ورزانه هنگامی به دست می‌آید که فرد، از یک سو اصول کلی خود، و از سوی دیگر قضاوت‌های سنجیده‌شدهٔ خود در موارد خاص را متقابلاً حک و اصلاح کند و این دو را با یکدیگر به تعادل برساند.

💡 چون خط تقطیع نه بر اصطلاح وز حک و اصلاح نگیرد صلاح

💡 ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد را نیست حاجت حک و اصلاحی خطِ استاد را

💡 اولین رمانش، حماقت آلمایر، داستان مردی هلندی که در برونئی خانه به دوش است، در سال ۱۸۹۵ بعد از پنج سال حک و اصلاح چاپ شد، با استقبال منتقدین روبرو شد ولی فروش نداشت.

💡 صفحهٔ آیینه محتاج حک و اصلاح نیست بسکه بی‌نقش است شستن شسته‌ام از دفترم