حویزاء

حویزاء. [ ح ُ وَ ] ( ع اِ ) ذخیره ای که از یاران دیگر پنهان دارند. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ).

💡 ابن بطوطه جهانگرد مراکشی در قرن هشتم هجری به هویزه سفر کرده است. ابن بطوطه در کتاب سفرنامه ابن بطوطه به زبان عربی است، این شهر را حویزاء نامیده و نوشته است: «حویزاء شهری کوچک است و سکنه آن از عجم است.»