جنائب
لغت نامه دهخدا
جنائب. [ ج َ ءِ ] ( ع اِ ) ج ِ جَنْب. ( منتهی الارب ). رجوع به جنب شود. || ج ِ جَنوب، بمعنی باد دست راست. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به جنوب شود. || ج ِ جنیب. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به جنیب شود.
جمله سازی با جنائب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جنائب صاحب اعمال خیرند که دایم در نفوس آنها بسیرند
