جان یافتن

جان یافتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) زنده شدن. قوت یافتن. تهنج. ( منتهی الارب ):
مشامش از نجاست چون خبر یافت
دو چشمش بازشد جانی دگر یافت.عطار.

زنده شدن

💡 قدر دل و پایه ی جان یافتن جز به ریاضت نتوان یافتن

💡 از همه عالم رهی را انس با آن مجلس است کز تو شاید انس جان از انس و ز جان یافتن

💡 دولت جاوید چیست؟ غایت امید چیست؟ درد ترا هر زمان در دل و جان یافتن

💡 «حصل ما فی الصدور» لذت جان یافتن «بعثر ما فی القبور» گنج نهان یافتن

💡 زان تیغ اگر چه روی برتافتن ست یک جان دادن هزار جان یافتن‌ست