جامه قبا

جامه قبا. [ م َ / م ِ ق َ ] ( ص مرکب ) جامه چاک:
همچو حافظ بخرابات روم جامه قبا
بو که در برکشد آن دلبر نوخاسته ام.حافظ.رجوع به ماده ذیل شود.

جامه چاک

💡 شاید از حیله اخوان نکند جامه قبا یوسفی را که به خون غرقه بود پیرهنی

💡 غنچه را جامه قبا گشته و گل را دل چاک تا که آن شاخ گل تازه بگلزار چمید

💡 بخرام بباغ ای گل و بر جا بنشان سرو چون غنچه تبسم کن و گل جامه قبا کن

💡 گر پرده ز خورشید جمال تو برافتد گل جامه قبا کرده ز پرده به در افتد

💡 می رفت سوار او و به نظاره ز هر سوی شد جامه قبا، جامه جان نیز قبا باشد

💡 ز شوق بر در عشّاق در فراق رخت هزار جامه قبا شد چه جای پیرهنی