تیره زلف

💡 ای تیره زلف درهم ای نافهٔ تتاری کار من از تو درهم روز من از تو تاری

💡 پرده شد روشن رخش را تیره زلف و نادر است پردۀ اهریمنی بر روی یزدانی نگار

💡 سیاه خال تو دانه است و تیره زلف تو دام به دام بسته شوم ‌گر طمع به دانه کنم

💡 روی تو درتاب تیره زلف تو، گویی حور فتاده به دام اهرمن اندر

💡 ای تیره زلف هر که به روی سپید یار دیدت بگفت هندوی در روم مسکنی

💡 چه ضایع کند مرد عمر عزیز بروشن می و تیره زلفین یار

💡 شاعر در ابیات خود با توصیف تیره زلف معشوق، سعی داشت زیبایی بی‌پایان و جذابیت مرموز او را در ذهن خوانندگان به شکلی بسیار عمیق و اثرگذار ترسیم نماید.

💡 وقتی باد ملایمی وزید، تیره زلف آن دختر بر چهره آرام او ریخت و صحنه‌ای بسیار زیبا و شاعرانه در میان آن باغ پرگل و سرسبز ایجاد کرد.

💡 در داستان‌های کلاسیک فارسی، تیره زلف همواره نمادی از زیبایی خیره‌کننده و گیرایی است که دل‌ها را در اولین نگاه به تسخیر خود درمی‌آورد و مسحور می‌کند.