توحید الهی

لغت نامه دهخدا

توحید الهی. [ ت َ / تُو دِ اِ لا ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنست که حق تعالی از ازل آزال به نعت خود نه به توحید دیگری همیشه به وحدت و وحدانیت و نعت فردانیت موصوف بوده و تا ابد هست. ( از فرهنگ علوم عقلی ). رجوع به توحید و دیگر ترکیبهای آن شود.

فرهنگ فارسی

آنست که حق تعالی از ازل آزال به نعت خود نه به توحید دیگری همیشه به وحدت و وحدانیت و نعمت فردانیت موصوف بوده و تا ابد هست.

جمله سازی با توحید الهی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 راجا بیربل یا راجه بیربل از مشاوران اکبر کبیر و یکی از اعضای نورتن بود. نام اصلی او مهیش داس تها بوده و پیش از آن که به خدمت اکبر درآید، یک برهمن هندو بود. بیربل پس از تأسیس توحید الهی توسط اکبر، به پیروان این آیین پیوست و تنها پیرو آن بود، که پیشتر هندوئیست بوده.

💡 توحید الهی یا دین الهی نام آیینی بود که اکبر کبیر، پادشاه گورکانیان در هندوستان، با توجه به علاقه‌اش به ادیان و عقاید به صورت دینی تلفیقی و جدید در حدود ۱۵۶۰ میلادی ابداع کرد. این آیین آمیزه‌ای از ادیان اسلام، هندوئیسم، مسیحیت، جینیسم و مزدیسنا به‌شمار می‌رفت.