لغت نامه دهخدا
تدیه. [ ت ُی ِ ] ( فرانسوی، اِ ) نوعی مرغ در جزایر آنتیل که با چنگال از درخت بالا رود.
تدیه. [ ت ُی ِ ] ( فرانسوی، اِ ) نوعی مرغ در جزایر آنتیل که با چنگال از درخت بالا رود.
نوعی مرغ در جزایر آنتیل که با چنگال از درخت بالا رود.
💡 تدیه ۲۳۴ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۷۳۳ نفر جمعیت دارد.