تجلی زار. [ ت َ ج َل ْ لی ] ( اِ مرکب ) جایی که نور و روشنایی در آن فراوان باشد. جلوگاه نور. آنجا که در فروغ و روشنی همچون کوه طور بود هنگام تجلی نور الهی بر آن:
غنچه سان از دست برده غمزه خوبان مرا
هر تجلی زار چاک سینه صبح محشر است.ملا بیخود جامی ( از آنندراج ).صفحه را کلکم تجلی زارکرد از مطلعی
گر فروغش مطلع خورشید باشد چون سها.شفیع اثر ( ایضاً ).
جایی که نور و روشنایی در آن فراوان باشد. جلوگاه نور. آنجا که در فروغ و روشنی همچون کوه طور بود هنگام تجلی نور الهی بر آن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از خیالش کلبه ام جویا تجلی زار شد حیرت دیدار دارد صورت دیوار ما
💡 چمن عرض تجلی زار گل کرد چراغ مسجد و بتخانه گل کرد
💡 عالم از خورشید رخسارش تجلی زار شد آفتابی در دل هر ذرّه ای پویاستی
💡 چو طور، بوم و بر من شود تجلی زار رخت چو شمع پریخانهٔ خیال شود
💡 سینه ی شاعر تجلی زار حسن خیزد از سینای او انوار حسن
💡 ز رویت تافته تا نور نوری تجلی زار گشته عالم از نور
