لغت نامه دهخدا
تازیانی. ( ص نسبی ) منسوب به تازیان. تازی. اسب تازی:
روز جستن تازیانی چون نوند
روز دن چون شصت ساله سودمند.رودکی.رسیدند بر تازیانی نوند
بجایی که یزدان پرستان بدند.فردوسی.|| عرب وار.
تازیانی. ( ص نسبی ) منسوب به تازیان. تازی. اسب تازی:
روز جستن تازیانی چون نوند
روز دن چون شصت ساله سودمند.رودکی.رسیدند بر تازیانی نوند
بجایی که یزدان پرستان بدند.فردوسی.|| عرب وار.
( صفت ) ۱- منسوب به تازیان تازی. ۲ -اسب تازی. ۳ - عرب وار.
💡 هر چند ز دین تازیانی عمر تو چو عمر عادیان باد
💡 سیدمصطفی ذوالقدر، محمد آشوری تازیانی، محمدامین فرجزاده
💡 روز جستن تازیانی چون نوند روز دن چون شست ساله سودمند
💡 دهخدا مینویسد: خلابران به زبان گیلان و مازندران، تازیانی را گویند که در درب خانه پادشاهان وسلاطین خوار باشند.
💡 ابوالقاسم جراره (127.271 رأی) محمد آشوری تازیانی (112.895 رأی) و منصور آرامی (102.096 رأی)