بکثرت

بکثرت. [ ب ِ ک َ رَ ] ( ق مرکب ) بطور فراوانی و بسیاری. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به کثرت شود.

بطور فراوانی به بسیاری.
ماخوذ از تازی بور فراوانی و بسیاری

💡 چون آکهیی نبینم از توحیدت سودی نکند بکثرت و تفریدت

💡 بکثرت اتحادی آمد از وصل تفرق وحدتش هم یافت از فصل

💡 سپاهی ز هیبت چو امواج دریا گروهی بکثرت چو اعداد اختر

💡 بکثرت جلوه گر ذات الاحد دید احد کی دیده صاحب رمد دید

💡 گه یار دوست باشی اندر مقام وحدت گه دشمنی بکثرت خونخوار مینمائی