بزدوده

بزدوده. [ ب ِ زَ /زِ / زُ / ب ِزْ دو دَ / دِ ] ( ن مف ) ( از: ب + زدوده )زدوده شده. صیقلی شده. رجوع به بزدودن و زدودن شود.

زدوده شده صیقلی شده.

💡 عشق میسازد مصفا سینه را از زنک شرک زنک شرک سینه‌ام زین صیقلی بزدوده شد

💡 همه آب آن چشمه روشن چو زنگ چو از آینه پاک بزدوده زنگ

💡 مرد آن باشد که بهر جلوه انوار حق کرد صیقل تا که مرآت دلش بزدوده شد

💡 گه بتدبیر که افزوده کند گنج غنی گه بتمهید که بزدوده کند رنج گدای

💡 نقش غیرش از خیال ما به کلی برده‌اند بنگر این آیینهٔ روشن که چون بزدوده‌اند