برگشاده

برگشاده. [ ب َ گ ُ دَ/ دِ ] ( ن مف مرکب ) روان کرده. جاری کرده:
زدیده آب حسرت برگشاده
میان آتش سوزان فتاده.نظامی.رجوع به برگشادن شود.

💡 بر دیانت پای ثابت برنهاده همچو سرو وز سخاوت دست کوته برگشاده چون چنار

💡 چه خون از چشم و دل‌ها برگشاده‌ست که تا تو چشم در عالم گشادی

💡 دست ستم ملوک جهان برگشاده اند ناگه مگر به بستن ایشان شتافتی

💡 برگشاده ز فان به سحر و فسون دل مبند اندرو که عین خطاست

💡 خالی شده‌ست و ساده نُه چشم برگشاده لب بر لبش نهاده سرنا که همچنین کن

💡 همی باده خوردند تا نیم شب ز خنیاگران برگشاده دولب