لغت نامه دهخدا
باندلو. [ دِل ْ ل ُ ] ( اِخ ) از شعرا و نویسندگان ایتالیاست که در1480 م. تولد یافته و در 1561 م. درگذشته است.
باندلو. [ دِل ْ ل ُ ] ( اِخ ) از شعرا و نویسندگان ایتالیاست که در1480 م. تولد یافته و در 1561 م. درگذشته است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کسنوفون گزارش میکند که همسر یکی از دشمنان کوروش، پانتهآ نام داشت و بهدست وی اسیر شد ولی با وجود تمام زیباییاش، کوروش به او دستدرازی نکرد. این داستان در ابتدای قرن شانزدهم در آثار شاعر ایتالیایی ماتئو باندلو و نویسندهٔ انگلیسی، ویلیام پینتر و همچنین درامنویس آلمانی، هانس زاکس با اشعاری چنین مفهومی را به تصویر کشیدهاند.
💡 آنتونیو در میلان، بیخبر از سرگذشت زن و فرزندهایش، مدتی جان سالم به در برد. احتمالاً فکر میکرده که آنها زنده ولی زندانی هستند. قاتلی (که پینتر میگوید نام او دانیل دل بوتسولو بوده) او را در سال ۱۵۱۳ به قتل رساند. وقتی در میلان بود با ماتئو باندلو آشنا شد و داستان را برای او شرح داد. نویسنده های بسیار دیگری هم در این باره نوشتند.