اشعریون جمع اَشعری است و به قبیلهای منسوب به اَشعَر اشاره دارد. بر اساس آنچه صاحب کتاب صبح الأعشی ذکر کرده است، این طایفه تیرهای متعلق به دهمین نسل از شاخهٔ بنیکَهلان محسوب میشوند. بنیکهلان خود از خاندانهای مهم قبیلهٔ اَشْعَر بن اُدَد بن زید بن یشجب بن عَریب بن زید بن کَهلان هستند. این نیای بزرگ را به این دلیل اَشعَر نامیدهاند که هنگام تولد، موی بر تن داشته و از مادر متولد شده است. این انتساب، ریشهٔ تاریخی و نسبشناسی این تیره را در میان عرب مشخص میسازد.
علاوه بر این، مؤلف کتاب حِماه نظری دیگری ارائه میدهد و اَشعَر را از شاخهٔ بنیاَشعَر بن سَبَأ برمیشمرد. این دیدگاه دوم از اهمیت ویژهای برخوردار است زیرا طایفهای که از این دودمان منشعب شده، همان ابوموسی اَشعَری است که از صحابهٔ برجستهٔ حضرت رسول اکرم بهشمار میآید. این تفاوت در ذکر نسب، نشاندهندهٔ گستردگی و اهمیت تاریخی این نام در میان قبایل یمنی و شبهجزیره عربستان است و اهمیت پژوهش در منابع تاریخی برای تعیین دقیق جایگاه آنان را دوچندان میسازد.
در نهایت، جهت تکمیل اطلاعات و درک جامعتر این دودمان، توصیه میشود به مدخل اَشعَر در منابع اصلی رجوع شود. بررسی تطبیقی منابعی چون صبح الأعشی با دیگر کتب انساب و سِیر، امکان استنتاج دقیقتری از روابط قبیلهای، تحولات جمعیتی و نقش تاریخی اشعریون در تحولات صدر اسلام و تاریخ پس از آن را فراهم میآورد و تصویر کاملتری از جایگاه آنان در ساختار اجتماعی آن دوره ارائه خواهد کرد.
