ابراهیم بن داود
لغت نامه دهخدا
ابراهیم بن داود قصار. [ اِ م ِ ن ِ وو دِ ق َص ْ صا ] ( اِخ ) یکی از بزرگان عرفا و مشایخ صوفیه مانند معروف کرخی و جنید. وفات 326 هَ.ق.
جمله سازی با ابراهیم بن داود
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و ازیشان بود ابواسحق ابراهیم بن داود الرَقَی از پیران بزرگ بود بشام، از اقران جُنَیْد و ابن الجَلّا بود و عمر وی تا سیصد و بیست و شش سال بکشید. و ابراهیم رَقّی گوید معرفت اثبات حق بود دور بکرده از هرچه وهم به وی رسد.
💡 بهای بن پاقودا دو نوع ترس را نام میبرد؛ که "ترس از مجازات" دونتر و "ترس از جلال [هیبت الهی]" باارزشتر، هستند. ابراهیم بن داود بین "ترس از آسیب" (مشابه ترس از گزش مار یا مجازات پادشاه) و "ترس از بزرگی و جلال" تفاوت قائل شده. میمونیدس ترس از خدا را به عنوان یک امر مثبت دستهبندی کرده، به عنوان احساس کماهمیتی انسان ناشی از تأمل در "اعمال و آفرینشهای بزرگ و شگفت آور" خدا.