لغت نامه دهخدا
اکراب. [ اِ ] ( ع مص ) کرب بستن دلو را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). کریب بستن دلو را. ( از اقرب الموارد ). || پر کردن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || شتافتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد )( از ناظم الاطباء ). شتابی کردن. ( آنندراج ). اسراع. شتابیدن. ( از یادداشت مؤلف ). || سخت نزدیک شدن کار و رسیدن زمان وقوع آن. || تقرب یافتن. || نزدیک شدن ظرف به پر شدن. ( از اقرب الموارد ). || سخت اندوهناک کردن. ( آنندراج ): و اذا شرب [ الحنظل ] فی شدة البرد امعض و اکرب اکراباً شدیداً. ( تذکره ابن البیطار ).
