المهد

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
مهد (۱۶ بار)
واژه «مَهْد» ـ چنان که «راغب» در «مفردات» می گوید: به معنای جایگاهی است که برای کودک آماده می کنند، خواه گهواره باشد، یا دامان مادر و یا بستر; و مهد و مهاد هر دو در لغت به معنای: المَکَانُ الْمُمَهَّدُ الْمُوَطّأُ: «محل آماده شده و گسترده» (برای استراحت و خواب) آمده است.
آماده کردن. «مَهَدَالْفِراشَ: بَسَطَهُ وَ وَطَّأَهُ» گهواره را از آن مهد گویند که برای بچه آماده شده است. گفتند با بچه ایکه در گهواره است چطور سخن گوییم؟! پس «مهد» مصدر به معنی مفعول است یعنی آماده شده. خدائیکه زمین را برای زندگی شماآماده کرد و در آن به نفع شما راهها قرارداد چنانکه فرموده. آمادگی زمین برای زندگی انسان در شش دوران انجام پذیرفته که شاید میلیونها سال طول کشیده باشد رجوع شود به اوائل سوره فصلت. مِهاد: نیز به معنی آماده شده است. آیا زمین را برای زندگی آماده نکردیم؟ در همه این آیات اشاره به قدرت لایزال خداوندی و بیداری انسان هست این زمین و آب و هوا ومواد خوراکی و هزاران اسراری که علم به قسمتی از آنها راه یافته آمادگی‏های زمین برای حیات انسانی است «فَسُبْحانَ مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْاَمرُ». *. زمین را گستردیم، خوب آماده کنندگانیم. *. بس است جهنم برای او و البته آن آماده شده بدی است. *. وسائل زندگی را بطور فراخ برای او آماده کردم. *. آنانکه کارنیک می‏کنند برای خود پاداش آماده می‏کنند.

💡 فاتت به قومها تحمله، قالوا: يا مريم لقد جئت شيئا فريا، يا اخت هرون ما كان ابوكامرا سوء و ما كانت امك بغيا فاشارت اليه، قالوا: كيف نكلم من كان فى المهد صبيا،قال: انى عبد اللّه، آتينى الكتاب، و جعلنى نبيا، و جعلنى مباركا اين ما كنت.

💡 در اين تعبير آيه شريفه كه فرموده: (من كان فى المهد صبيا كسى كه در گهوارهطفل بوده ) اشكال شده است كه كلمه (كان )مخل به معناى آيه است زيرا پاسخ دادن آن كودك وقتى غريب و معجزه است كه فعلا درگهواره و طفل باشد، نه آنكه در روزگار گذشتهطفل و در گهواره بوده، چون همه افراد بزرگسال هم روزى در گهواره طفل بوده اند، پس بهتر آن بود كه بفرمايد: (من فى المهدصبى كسى كه در گهواره طفل است ).

💡 خداوند در قرآن كريم در سوره مريم مى فرمايد:( فاشارت اليه قالوا كيف نكلم من كانفى المهد صبيا قال انى عبدالله اتاتى الكتاب و جعلنى نبيا و جعلنى مباركا اين ما كنتاوصافى بالصلوة والزكوة ما دمت حيا (285)

💡 در آيه بعد به يكى از فضائل و معجزات حضرت مسيح (عليه السلام )، اشاره مى كند،مى گويد: او با مردم در گهواره، و در حال كهولت (ميانسال شدن ) سخن خواهد گفت و او از صالحان است (و يكلم الناس ‍ فى المهد و كهلا و منالصالحين ).

💡 چهارم اينكه كلمه (من ) در آيه شرطيه و جمله (كان فى المهد صبيا) شرط آن، و(جمله كيف نكلم ) در محل جزاء است و معنايش اين است كه: (كسى كه در گهواره درحال كودكى است ممكن نيست گفتگوى با او) و صيغه ماضى (كان ) در جمله شرطيهبه معناى مستقبل است و هيچ اشكالى هم وارد نيست.

💡 إ ذ قال الله يعيسى ابن مريم اذكر نعمتى عليك و على ولدتك إ ذ اءيدتك بروح القدستكلم الناس فى المهد و كهلا و إ ذ علمتك الكتب و الحكمة و التورئة والانجيل و إ ذ تخلق من الطين كهية الطير بإ ذنى فتنفخ فيها فتكون طيرا بإ ذنى و تبرئالا كمه و الا برص بإ ذنى و إ ذ تخرج الموتى بإ ذنى و إ ذ كففت بنى إسرئيل عنك إ ذ جئتهم بالبينت فقال الذين كفروا منهم إ ن هذا إ لا سحر مبين(110)