باد پسین

لغت نامه دهخدا

باد پسین. [ دِ پ َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بمعنی ضرطه. بادی که از مقعد بیرون آید. ابوالمعالی در هجا گوید:
وقت گفتن از دهانش آنچنان آید نفس
ترب میخورده که بویش آمد از باد پسین.( فرهنگ شعوری ج 1 ورق 179 ).رجوع به باد شود. || اقبال و سعادت آینده. ( ناظم الاطباء: باد ). || باد دبور.( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

بادی که از مقعد بیرون اید

جمله سازی با باد پسین

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 همه کشورت کز تو آباد شد به باد پسین دست با باد شد