لغت نامه دهخدا
ایتگین. ( اِ ) خانه دار و صاحب و خداوند خانه. ( برهان ) ( از آنندراج ). خانه دار و خداوند خانه. ( ناظم الاطباء ). خانه دار. ( رشیدی ):
اول شب ایتگین و وشاق آمدیم لیک
الب ارسلان شدیم به پایان صبحگاه.خاقانی.
ایتگین. ( اِ ) خانه دار و صاحب و خداوند خانه. ( برهان ) ( از آنندراج ). خانه دار و خداوند خانه. ( ناظم الاطباء ). خانه دار. ( رشیدی ):
اول شب ایتگین و وشاق آمدیم لیک
الب ارسلان شدیم به پایان صبحگاه.خاقانی.
خانه دار و صاحب و خداوند خانه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ملک نیاز ایتگین گدوپ یوخ اولوب امیر اصلان سکته ایله یخیلوب