اوتل

لغت نامه دهخدا

اوتل. [ اَ ت َ ] ( ع ص ) مرد شکم پر از شراب. ج، وُتُل. اُتُل. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).

جمله سازی با اوتل

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 نمایش خیابانی در آن دوران از محبوبیت خاصی برخوردار بود و هنرمندان در صحنه‌های نمایش سرهم‌بندی‌شدهٔ موقتی با پرده‌ای در پشت، به همراه موسیقی اجراشده توسط هردی-گردی و چند ویولا دا گامبا به اجرای برنامه می‌پرداختند. نمایش‌های رسمی‌تر معاصر، محدود به دربار سلطنتی یا اوتل دو بورگونیه و تحت نظارت صنف تئاتر قرون وسطایی بود که انحصار اجرای تئاتر در پاریس را در اختیار داشت.