اهین

( آهین ) آهین. ( اِ ) آهن. حدید: و معادن، چون مس و برنج و آهین برای آلات را. ( کیمیای سعادت ). و این همه را به آلات حاجت افتاد از چوب و آهین و پوست و غیر آن. ( کیمیای سعادت ).

( آهین ) ۱ - فلزیست که در طبیعت غالبا بشکل اکسید یا کربناتیا سولفور دو فر وجود دارد. آنها را در کوره میگدازند و از آنها آهن خالص بدست میاورند و آن جسمی است سخت و محکم وزن مخصوص آن ۷ / ۸ و در ۱۵۳٠ درجه حرارت گداخته میشود. اهن در هر جا وجود دارد و یکی از مفیدترین عناصر است و با زغال اساس صنعت را تشکیل میدهد یا آهن پولاد. آهن نر ذکر مقابل نرم آهن. یا آهن تر. آهن جوهر دار آهن سبز. یا آهن چکش خور. آهنی که بوسیل. چکش قابلیت کشش و تشکیل باشکال مختلف را داشته باشد. یا آهن نر. پولاد روهینا مقابل نرم آهن. یا آهن افسرده کوفتن. کاری بیهوده کردن آهن سرد کوفتن. یا آهن سرد کوفتن. یا مثل دیو از آهن گریختن. سخت از چیزی دوری جستن. یا عصر ( دور. ) آهن سومین دور. زندگی صنعتی انسان از لحاظ تقسیمات دیرین شناسی. اکنون نیز انسان در همین دوره زیست میکند آخرین بخش از دور. فلزات. این دوره از زمان پیدایش آهن ( یعنی تقریبا۹٠٠ ق.م. ) آغاز میگردد عصر حدید. ۲ - شمشیر. ۳ - مطلق سلاح آهنین از درع و جوشن و خود ورانین و جز آنها. ۴ - زنجیر.

اسم: آهین (پسر) (گیلکی)
معنی: آهن

💡 و در صحف است که اللَّه گفت: «انا اکرم من اکرمنی و اهین من هان علیه امری»