اهل شهود

اهل شهود. [ اَ ل ِ ش ُ ]( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اهل کشف. مقابل اهل عیان.

اهل کشف. مقابل اهل عیان

💡 حق نیست عیان ز دیده اهل شهود پیدا شو و بین که هر چه پیداست خداست

💡 جهان نیز در چشم اهل شهود سرابی است کش بود نه جز نمود

💡 آن بزرگ آینه کز آن ببر اهل شهود طلعت شاهد غیبی شده مشهود دل است

💡 صورت او که نزد اهل شهود عین معنی است در مقام عیان

💡 گر غیر روی یار ببینند در وجود اهل شهود در خور جرم و خیانتند