«اندوخت» واژهای فارسی است که شکل گذشته فعل «اندوختن» میباشد و به معنای جمعآوری، ذخیره کردن یا پسانداز کردن چیزی به کار میرود. این واژه معمولاً برای جمعآوری و نگهداری داراییها، مواد یا سرمایهها به کار میرود تا در زمان نیاز مورد استفاده قرار گیرد. این واژه میتواند هم برای اموال مادی مانند پول، غذا یا کالاها و هم برای دانش، تجربه و مهارتها به کار رود. در متون ادبی، «اندوخت» بار معنایی مثبت دارد و نشاندهنده احتیاط، آیندهنگری و مدیریت منابع است. از نظر دستوری، این واژه فعل گذشته است و فاعل آن کسی است که عمل جمعآوری یا پسانداز کردن را انجام داده است. «اندوخت» ممکن است به صورت استعاری هم به کار رود و بیانگر جمعآوری صفات نیکو یا تجارب زندگی باشد.
اندوخت
لغت نامه دهخدا
اندوخت. [ اَ ] ( مص مرخم ) اندوختن. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
اندوختن
جمله سازی با اندوخت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هر سبزه که دست چمن اندوخت به سالی بیداد خزان برد به غارت به یک ایما
💡 گل مشت زری را که به صد خون دل اندوخت بر راهگذار تو مهیای نثار است
💡 او در این دوران تجارب بسیار اندوخت و بعضی از این خاطرات را در شعرهایش منعکس کردهاست.
💡 چه گنجها که تواند ز نقد وقت اندوخت هر آن رمیدن که فارغ ز آشنایی شد
💡 می توانی خرمنی اندوخت از هر دانه ای خرده خود صرف اگر در راه درویشان کنی
