اندر گذاشتن

اندرگذاشتن. [ اَ دَ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) صرف نظر کردن. درگذشتن:
سه دیگر که یک دل پر از مهر داشت
ببایست ازو هر بد اندرگذاشت.فردوسی.|| داخل کردن. راه دادن: محمدبن ابی تمیم را بخلیفتی بست فرستاد. مردمان او را اندرنگذاشتند و پیدا کردند شعار امیر با جعفر و خطبه بر او کردند. ( تاریخ سیستان ). در سخت کردند و آن دیگر را اندر نگذاشتند. ( تاریخ سیستان ).

صرف نظر کردن. در گذشتن

💡 فضیل گوید فتوّت اندر گذاشتن عَثَرات بود از برادران.