امر تدریجی

[ویکی فقه] امر تدریجی، شیء تدریجی الوجود؛ زمان و زمانیات اند.
امر تدریجی، مقابل امر « قارّ » می باشد و آن، امری است که تمامی اجزای آن بالفعل در یک جا جمع نمی شود بلکه به تدریج پدید می آید و با موجود شدن هر جزء، جزء قبلی آن نابود می گردد، مثل: زمان و زمانیات.بنابر این، خصوصیت امر تدریجی آن است که ثابت نبوده و در آن تصرّم وجود دارد؛ یعنی هر جزئی از آن، موجود و سپس نابود می گردد، آن گاه جزء دیگری جای آن را می گیرد و این امر تا همه اجزایش به پایان برسد، ادامه دارد.
← نکته
۱. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۱۴، ص ۵۴۰- ۵۳۸. ۲. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۵، ص۳۷۹. ۳. ↑ انصاری، مرتضی بن محمد امین، فرائد الاصول، ج۲، ص۶۴۴. ۴. ↑ شیرازی، محمد، الوصول الی کفایة الاصول، ج۵، ص ۱۳۱- ۱۲۷. ۵. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۱۵۰.
فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۲۵۴، برگرفته از مقاله «امر تدریجی».
...

💡 بعضی افراد به راحتی و به سرعت به خواب می‌روند و در برخی دیگر این امر تدریجی‌تر است. گروهی از افراد، حالت‌های حسی مختلفی تجربه می‌کنند یا دچار پرش اندام‌ها می‌شوند. پیش خواب شامل حالت‌هایی چون توهمات بینایی و شنوایی زودگذر یا تغییراتی در تصویر بدنی است که با احساس معلق بودن در فضا همراه است.