النعاس

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
نعس (۲ بار)
«نُعاس» به ابتدای خواب و یا خواب کم، سبک، خفیف و آرام بخش، گفته می شود، و شاید اشاره به این است که در عین استراحت آن چنان خواب عمیقی بر شما مسلط نشد که دشمن بتواند از موقعیت استفاده کرده، بر شما شبیخون بزند.
(به ضم - ن) خواب کم. راغب گوید: «اَلنٌعاسُ: اَلنَّوْمُ الْقَلیلُ» طبرسی آن را چرت و دیگران اول النوم گفته‏اند، همه یک معنی اند.. آنگاه که خواب کم را به جهت آرامش درونتان بر شما مستولی می‏کرد و از آسمان بر شما آب نازل می‏نمود. پس از گرفتاری بر شما ایمنی فرستاد و آن خواب کمی بود که طائفه‏ای از شما را فراگرفت. هر دو آیه در باره جنگ تاریخی «احد» است که مسلمانان پس از شکست با مختصر خوابی (بالای کوه) آرامش قلب یافتند. شاید تذکر خواب از آن جهت است که خواب رفتن در آن ساعت از الطاف خداوندی بود وگرنه با آن ناراحتی و گرفتاری و تشنج اعصاب خواب رفتن غیرمقدور بود، این لفظ بیشتر از دوبار در قران یافته نیست.

💡 ظرفى كه در اول آيه است حالش حال ظرفى است كه در جمله (اذ تستغيثون ربكم ) و(اذ يغشيكم النعاس ) است، و معناى آيه احتياج به توضيح ندارد.

💡 انما امر بالوضوء و بدء به لان يكون العبد طاهرا اذا قام بين يدى الجبار، عند مناجاتهاياه، مطيعا له فيماامره، نقيا من الادناس و النجاسة، مع ما فيه من ذهابالكسل، و طرد النعاس و تزكية الفؤ اد للقيام بين يدى

💡 سپس دومين نعمت خود را به مؤ منان يادآور مى شود و مى گويد به خاطر بياوريد هنگامىرا كه خواب سبكى شما را فرو گرفت كه مايه آرامش و امنيت روح و جسم شما از ناحيهخداوند گرديد (اذ يغشيكم النعاس امنة منه )

💡 ((انما بالوضوء و بدء به لان يكون العبد طاهرا اذا اقام بين يدى الجبار، عندمناجاته اياء، مطعيا له فيما امره،نقيا من الادناس و النجاسة،مع ما فيه من ذهابالكسل، و طرد النعاس و تزكيه الفواد للقيام بين يدى الجبار ))