کلمهی «المیسر» در عربی به معنای قماربازی یا شرطبندی با پول یا اموال است. این واژه در متون دینی و فقهی بهخصوص در قرآن و احادیث، به فعالیتهایی اشاره دارد که با شانس و بدون تلاش واقعی، کسب مال یا اموال میکنند. المیسر عملی است که در آن فرد با تکیه بر بخت و اقبال، دارایی خود یا دیگران را به خطر میاندازد و معمولاً نتیجهاش به نفع کسی خاص و غالباً به ضرر دیگری است. در اسلام، المیسر عملی حرام و ممنوع شناخته شده و از نظر اخلاقی و اجتماعی نوعی سوءاستفاده و ظلم به شمار میرود، زیرا شانس و قمار جای تلاش و کار را میگیرد. این واژه میتواند در متون ادبی و عرفانی نیز به کار رود تا نوعی بازی خطرناک یا فریبنده را توصیف کند که نتیجه آن ناپایدار و غیرقابل پیشبینی است. از نظر معنایی، این کلمه با واژههایی مانند قمار، شرطبندی، بازیبازی و قماربازی هممعنی است. معنای لغوی کلمهی «الميسر» از ریشهی عربی «یَسَرَ» است که به معنای آسان بودن، نرم بودن، راحت بودن و بیدردسر بودن است. در اصل، «میسر» به چیزی گفته میشود که بهسادگی به دست میآید یا انجام آن راحت است. در ترکیب «المیسر»، این مفهوم به کسب مال یا اموال به آسانی و بدون تلاش واقعی تعمیم یافته است، یعنی چیزی که بدون زحمت و با تکیه بر شانس به دست میآید، همان قمار یا شرطبندی است.
المیسر
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
یسر (۴۴ بار)
«مَیْسِر» از مادّه «یُسْر» گرفته شده که به معنای سهل و آسان است، و از آنجا که «قِمار» در نظر بعضی از مردم وسیله آسانی برای نیل به مال و ثروت است به آن «مَیْسِر» گفته شده است.
جمله سازی با المیسر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در قرآن قماربازی حرام اعلام شدهاست. به گفته زمخشری، دو تا از موارد قمار تخته نرد و شطرنج است که از جمله قمارهای ایرانیها «من المیسر العجم» بود و محمد و علی بن ابیطالب این بازیها را قدغن کردند.
