«الحمد لله» عبارتی عربی است که در زبان فارسی و اسلام به معنای «ستایش مخصوص خداوند است» به کار میرود و یکی از جملات پرکاربرد دینی محسوب میشود. این عبارت از دو بخش تشکیل شده است: «الحمد» به معنای ستایش، سپاس و تحسین، و «لله» به معنای «برای خدا» یا «مخصوص خداوند» است. «الحمد لله» نشاندهنده قدردانی انسان از نعمتها، رحمتها و الطاف الهی است و به عنوان بیانی از شکرگزاری به کار میرود. مسلمانان در موقعیتهای مختلف روزمره مانند سلامتی، موفقیت، پایان کار یا حتی هنگام مواجهه با مشکلات، این عبارت را به زبان میآورند. در قرآن کریم نیز «الحمد لله» به دفعات آمده و بر اهمیت شکرگزاری و قدردانی از خداوند در زندگی تأکید شده است. این عبارت علاوه بر معنا و کاربرد دینی، جنبه روانی و آرامبخشی دارد و حس رضایت و سپاس را در فرد ایجاد میکند. گفتن «الحمد لله» به عنوان یک یادآوری مداوم، انسان را به توکل و اعتماد به قدرت خداوند هدایت میکند.
الحمد لله
فرهنگ عمید
شکر خدا را، سپاس خدا را. &delta، در مقام شکرگزاری گفته می شود: عیشم مدام است از لعل دلخواه / کارم به کام است الحمدللّه (حافظ: ۸۳۴ ).
فرهنگ فارسی
در مقام تشکر میگویند یعنی شکر میکنم خدا را.
جمله سازی با الحمد لله
💡 کمال آرزو داشتی خاک پایش به چشم خود الحمد لله که دیدی
💡 و سرانجام هرگاه از نعمتهاى گوناگون خداوند در آنجا بهره مى گيرند به شكرپرداخته و مى گويند: (حمد و سپاس مخصوص خداوندى است كه پروردگار عالمياناست ) (و آخر دعواهم ان الحمد لله رب العالمين ).
💡 و در الدر المنثور است كه احمد و طبرانى از معاذ بن انس روايت كرده كه گفت:رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) فرمود: آيه: (وقل الحمد لله الّذى لم يتخذ ولدا) تا آخر آيه عزت است.