اقتفا

اقتفا. [ اِ ت ِ ] ( از ع، اِمص ) اقتفاء. پیروی و متابعت. ( ناظم الاطباء ). رجوع به اقتفاء شود.

۱. پیروی کردن، از پی رفتن، از پی کسی یا چیزی رفتن، پیروی.
۲. (ادبی ) مطابق وزن و قافیۀ شعر کسی شعر سرودن.

۱ - ( مصدر ) در پی رفتن از دنبال شدن پیروی کردن از پی کسی رفتن. ۲ - ( اسم ) پیروی.
پیروی و متابعت

💡 اسم شریفش شیخ احمد و کنیتش ابواسحق مشهور به اطعمه و سبب این لقب اینکه او سخن در وصف اطعمه می‌فرموده. بعضی او را مردی خوش طبع شمرده‌اند و حال آنکه شیخی بزرگوار و فاضلی عالی مقدار، صاحب وجد و حال و مجموعهٔ صفات کمال است. به خدمت شاه نعمت اللّه کرمانی رسیده و ارادت حاصل کرده. به بعضی از اشعار سید نعمت اللّه اقتفا نموده و از آن جمله شاه نعمت اللّه گفته:

💡 قرب و بعد تو از طریقت او عدم اقتفا به سیرت او

💡 به لفظ ار به کس اقتفا کرده‌ام به معنی نکردم به کس اقتفا