لغت نامه دهخدا
( اقبالة ) اقبالة. [ اِ ل َ ] ( ع اِ ) آن قسمت از گوش که بطرف رأس واقع است. || پارچه حریری که در گوش گوسپند کنند. ( ناظم الاطباء ).
( اقبالة ) اقبالة. [ اِ ل َ ] ( ع اِ ) آن قسمت از گوش که بطرف رأس واقع است. || پارچه حریری که در گوش گوسپند کنند. ( ناظم الاطباء ).
آن قسمت از گوش که بطرف راس واقع است
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فالعارف شهد جلاله فطاش و الصّفی شهد جماله فعاش و الولیّ شهد اقباله فارتاش.