اطبا

= طبیب

( صفت ) جمع طبیب پزشکان.
خواندن کسی را بسوی چیزی. کسی را خواندن. یا اطبائ قوم کسی را دوست گرفتن وی را و قبول کردن و برگزیدن برای ذات خود.

💡 نقلست که عضدالدوله را که وزیر بود در بغداد درد شکم برخاست جمله اطبا را جمع کردند در آن عاجز ماندند تا آخر نعلین شیخ به شکم او فرو نیاوردند حق تعالی شفا نداد.

💡 در کتاب مفاتیح الارزاق جلد سوم آمده است که در میان غله گیاهی است که دانه سیاه گِرد دارد و چون آن دانه مخلوط به گندم شود، آرد آن گندم تلخ شود. آن را عربان زوان گویند و اطبا شیلم.

💡 و اشکال این مسأله هنوز بر جای است. جهال بدین تعلق کنند که وصال روا نباشد و اطبا اصل این را انکار کنند و من بیان این به‌تمامی بگویم تا سخن از حیز اشکال مهیا شود، ان شاء اللّه.

💡 در زمان رنساس دانشمندان و طراحان برای طراحی لباسی مخصوص اطبای طاعون، با الهام از طراحی‌های روم باستان توانستند لباسی را طراحی و مهیا کنند که اطبا نه تنها مبتلا به طاعون نشوند بلکه بتواند به راحتی به بیماران نزدیک شوند.

💡 تا کار به درجه‌ای بکشید که نیز هیچ نخورد و روزها بر آمد و نهار کرد، و اطبا در معالجت او عاجز آمدند.