لغت نامه دهخدا
اصطفی. [ اَ طَ ]( معرب، اِ ) بلغت یونانی صمغی است که مانند عود بسوزد. بعربی میعه سائله گویند و به عسل لُبن اشتهار دارد. ( برهان ) ( مخزن الادویه ) ( آنندراج ) ( تحفه حکیم مؤمن ). مأخوذ از یونانی، میعه سائله. ( ناظم الاطباء )( فهرست مخزن الادویه ). و رجوع به میعه سائله شود.
اصطفی. [ ] ( اِخ ) مااصطفی بن یعقوب نصرانی. صاحب بیت مال خاص الراضی باﷲ خلیفه عباسی از قبل مونس خادم بود و بسال 324 هَ. ق. در ماه محرم درگذشت. رجوع به کتاب اخبارالراضی تألیف صولی ص 71 و 146 شود.