لغت نامه دهخدا
( اشتآن ) اشتآن. [اِ ت ِ ] ( ع مص ) اشتئان. قصد کردن قصد کسی را. ( منتهی الارب ). اشتأن شأنه؛ قصد قصده. ( اقرب الموارد ).
( اشتآن ) اشتآن. [اِ ت ِ ] ( ع مص ) اشتئان. قصد کردن قصد کسی را. ( منتهی الارب ). اشتأن شأنه؛ قصد قصده. ( اقرب الموارد ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سه چار کودک جلف جوان که بودندی کم از کنیزک اشتان و نوعروس غرود